De architect van het gebouw Leendert Steijger van MIII Architecten heeft weinig reden tot klagen. Het nieuwe kantoorpand van Irdeto - een mondiale beveiligingsgigant van televisietechnologieën - staat op een van de meest duurzame bedrijvenparken van Nederland. Extra aantrekkelijk bovendien is de directe ligging, die precies de overgang tussen het bestaande- en nieuwe bedrijvenpark markeert. Steijger spreekt daarom van een bijzonder scharnierpunt met open kansen. “Juist vanwege de locatie konden we het gebouw ontwerpen tot wat er nu staat. De overige kantoren krijgen een tamelijk streng gekaderde architectuur met vooral rechte lijnen. Op een knooppunt als dit niét iets afwijkends neerzetten, zou een gemiste kans betekenen.” Hij vervolgt dat een markant gebouw altijd een doel moeten dienen. “Een stedenbouwkundig plan volproppen met louter blikvangende bouwwerken pakt zelden goed uit”, meent Steijger. “Maar wanneer een plek er zo speciaal om vraagt, werkt het.”

Bewegen
Het gebouw staat op een tweelaagse parkeerplint, die enkele meters boven het maaiveld uitsteekt. Rond een atrium torenen drie langwerpige gebouwtjes de lucht in, elk gevuld met zes bouwlagen. Als er aan de gevleugelde torentjes iets gelijk opvalt, dan is het wel de schil. Zowel de aluminium vliesgevels van gevelbouwer De Groot & Visser, als de door de aannemer aangebrachte indrukwekkende wikkel van western red cedar geveldelen ogen bepaald niet ‘des bedrijvenparks’. Ook de schuinten zijn onalledaags. Architect Steijger beoogde een bewegingseffect, en besloot de helft van de houten gevels circa zes graden uit het lood te zetten.“We hebben meerdere opties bekeken Om en om bleek én financieel haalbaar, én sorteerde een maximaal effect”, zegt hij daarover. Er was een flinke achterconstructie voor benodigd. Hoofdaannemer Slavenburg pakte de betonnen constructie eerst rondom in met stalen rekken, om vervolgens geprefabriceerde houtskeletbouwelementen te monteren. Ten slotte spijkerden timmerlieden de benodigde 55 kilometer western red cedar delen er tegenaan.

Uitblikken
Bij zulk een duurzame gevelbekleding passen omgevingsversterkende kozijnen. Op de langsgevels domineren horizontale lijnen in de vorm van strookvormige aluminium kozijnen, alle met een hoogte van 1,20 m. Om de drie vlakken bevindt zich een wit emaillit paneel, de overige vensters bestaan uit zonwerende ramen. Opvallender echter is de invulling van de kopse gevels, waar Mondriaan-achtige vensters gevat in een ultraslanke Schuco FW50+ profielsysteem, wijds uitblikken over de toekomstige groene lanen van Beukenhorst Zuid. De glasindeling oogt willekeurig, en uit navraag blijkt die dat ook te zijn. Volgens Anco Bakker, adjunct directeur van De Groot & Visser, was het gevelbeeld bepalend. “Meestal worden ter plaatse van vloerranden blinde stroken toegepast, maar de architect koos hier het buitenaanzicht als uitgangspunt. Op sommige plaatsen loop het glas dus voor de vloerranden langs.” Geslaagd is ook de overgang naar het atrium. Het slanke profielsysteem is hier doorgezet, wat de ruimte transparanter maakt.

Afstemmen
Bakker ziet de nauwe samenwerking als de sleutel tot het resultaat. “Ook nu weer zie je dat goed afstemmen tot mooie gebouwen leidt. Als je de neuzen dezelfde kant op krijgt, betaalt dat zichzelf later uit.” Hij noemt als voorbeeld de montage van de vliesgevels in de kopgevels. Normaal gesproken gebeurt de beglazing van bovenaf, maar in dit geval bleek dat door de aanwezigheid van de stalen rekken niet mogelijk. “We hebben vaker met Slavenburg gewerkt. De montage kostte meer moeite, maar dat geeft nu juist extra “jeuïgheid” aan een klus. Want ook hier geldt: met een goede voorbereiding kom je niet voor verassingen te staan.

Opdrachtgever: Fortress projectontwikkeling
Ontwerp: M III Architecten, Rijswijk
Gevelbouwer: De Groot & Visser, Gorinchem